Ποσειδώνας και Πολυβώτης
Η Γιγαντομαχία που έδωσε στο νησί τη μορφή του. Ο μύθος ζει ακόμα στα ονόματα των κρατήρων και στις αφηγήσεις των κατοίκων.
Από τη Γιγαντομαχία έως τον 21ο Αιώνα
Νίσυρος: Ένα ταξίδι στο χρόνο στο ηφαιστειακό νησί των Δωδεκανήσων.
Το νησί που γεννήθηκε από έναν βράχο του Ποσειδώνα, με την καλδέρα του ενεργού ηφαιστείου, τα μαύρα πέτρινα τείχη του Παλαιόκαστρου και τα χωριά που κρέμονται στο χείλος του κρατήρα.
Ετυμολογία
«Νίσυρος» και «Πορφυρίς»
Στην αρχαιότητα η Νίσυρος ονομαζόταν και «Πορφυρίς», από το πορφυρό χρώμα των ηφαιστειακών της πετρωμάτων ή από την πορφύρα που αλιευόταν στις ακτές της.
Διαχρονικά Προϊόντα
- Κίσσηρη από τη νησίδα Γυαλί, εξαγόμενη σε όλο τον κόσμο
- Σουμάδα το παραδοσιακό ρόφημα αμυγδάλου της φιλοξενίας
- Ιαματικά νερά θερμές πηγές γνωστές από την αρχαιότητα
- Πεζούλες με αμυγδαλιές, συκιές και βελανιδιές στις πλαγιές του ηφαιστείου
μύθος
Κεφάλαιο
Πώς γεννήθηκε η Νίσυρος
Ο Ποσειδώνας και ο Πολυβώτης
Αρχαία ονόματα: Πορφυρίς, Νίσυρος.
Σύμφωνα με τον Στράβωνα και τον Απολλόδωρο, κατά τη Γιγαντομαχία ο Ποσειδώνας καταδίωξε τον Γίγαντα Πολυβώτη ως τη θάλασσα της Κω.
Ο θεός απέσπασε με την τρίαινά του ένα κομμάτι της Κω και το εκσφενδόνισε πάνω στον Γίγαντα. Ο βράχος έγινε η Νίσυρος, και ο Πολυβώτης έμεινε φυλακισμένος από κάτω.
«Λένε πως οι αναθυμιάσεις και οι βρυχηθμοί του ηφαιστείου είναι οι στεναγμοί του Πολυβώτη που προσπαθεί ακόμα να ελευθερωθεί.»
Χρονολόγιο
Χιλιετίες ιστορίας.
~150.000 χρ.
Γέννηση του Ηφαιστείου
Ηφαιστειακές εκρήξεις χτίζουν το νησί· μια μεγάλη έκρηξη δημιουργεί την καλδέρα διαμέτρου 3-4 χλμ.
Αρχαϊκή εποχή
Δωριείς Άποικοι
Δωριείς από την Κω και την Επίδαυρο εγκαθίστανται στο νησί και ιδρύουν την πόλη στη θέση του σημερινού Μανδρακίου.
5ος αι. π.Χ.
Αθηναϊκή Συμμαχία
Η Νίσυρος γίνεται μέλος της Δηλιακής Συμμαχίας και καταβάλλει φόρο στην Αθήνα.
4ος αι. π.Χ.
Παλαιόκαστρο
Χτίζονται τα επιβλητικά τείχη της ακρόπολης από μαύρους ογκόλιθους ανδεσίτη, από τα καλύτερα σωζόμενα στην Ελλάδα.
Ρωμαϊκά-Βυζαντινά
Ρόδος & Βυζάντιο
Το νησί περνά στη σφαίρα της Ρόδου, έπειτα της Ρώμης και του Βυζαντίου, με ισχυρή χριστιανική παράδοση.
1315
Ιππότες του Αγίου Ιωάννη
Οι Ιωαννίτες Ιππότες οχυρώνουν το Κάστρο του Μανδρακίου, όπου αργότερα χτίζεται η Μονή Παναγίας Σπηλιανής.
1522
Οθωμανική Κυριαρχία
Μετά την πτώση της Ρόδου, η Νίσυρος περνά στους Οθωμανούς διατηρώντας σημαντική αυτοδιοίκηση.
1422-1888
Υδροθερμικές Εκρήξεις
Ιστορικές φρεατικές εκρήξεις στην καλδέρα, με τελευταία το 1888, διαμορφώνουν τους κρατήρες που βλέπουμε σήμερα, όπως ο Πολυβώτης.
1912-1948
Ιταλοκρατία & Ένωση
Η Ιταλική κατοχή τελειώνει μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο· το 1948 η Νίσυρος ενσωματώνεται με τα Δωδεκάνησα στην Ελλάδα.
Σήμερα
Σύγχρονη Εποχή
Ο κρατήρας Στέφανος γίνεται ένα από τα πιο επισκέψιμα ηφαίστεια της Ευρώπης, με καθημερινές συνδέσεις από την Κω.
Σύμβολα της Νισύρου
Μύθος, ηφαίστειο, κίσσηρη.
Γυαλί: Το Νησί της Κίσσηρης
Η μικρή νησίδα απέναντι από τη Νίσυρο, γεννημένη κι αυτή από το ηφαίστειο.
Από τα μεγαλύτερα κοιτάσματα κίσσηρης στη Μεσόγειο, με λευκούς γκρεμούς και κρυστάλλινα νερά.
Ηφαίστειο Στέφανος
Ο μεγαλύτερος κρατήρας της καλδέρας
Ένας από τους μεγαλύτερους υδροθερμικούς κρατήρες στον κόσμο, όπου ο επισκέπτης περπατά ανάμεσα σε ατμίδες θείου.
Παναγία Σπηλιανή
Μονή στο Κάστρο του Μανδρακίου
Χτισμένη μέσα στο φρούριο των Ιπποτών, φυλάει την πολιούχο του νησιού και πανηγυρίζει στις 15 Αυγούστου.
Εμπορειός & Νικιά
Χωριά στο χείλος της καλδέρας
Πέτρινα σοκάκια, βοτσαλωτές πλατείες και θέα κατευθείαν μέσα στον κρατήρα.
Κλείνοντας
Ένα Νησί, Χίλιες Ζωές.
Από τη Γιγαντομαχία έως τα ψηφιακά δρομολόγια του 21ου αιώνα, η Νίσυρος είναι το νησί που πάντα ξαναγεννιέται από τη φωτιά. Η «Νισύρα» είναι το επόμενο κεφάλαιο σ' αυτή τη μακριά αφήγηση.